38 lat życia i 21 lat ze stwardnieniem rozsianym. Dziś mam mały powód do refleksji

-

📅 16.01.2016

38 lat życia i 21 lat ze stwardnieniem rozsianym. Dziś mam mały powód do refleksji

Podsumowanie

Dzisiejszy dzień jest dla mnie wyjątkowy. Kończę 38 lat. To dobry moment, żeby na chwilę zatrzymać się i spojrzeć wstecz. Zwłaszcza gdy ponad połowę dorosłego życia spędziło się ze stwardnieniem rozsianym. Mimo wszystkich trudności nadal jestem tutaj, nadal walczę i nadal mam nadzieję na kolejne dobre dni.



Pobudka z pomocą natury

Hej :)

Dzisiaj obudziłem się około godziny 8 rano.

A właściwie obudziła mnie natura.

Po załatwieniu spraw wróciłem jednak do łóżka.

Prawe oko znowu próbowało dawać o sobie znać.

Na szczęście Ketonal Forte zrobił swoje.

Chwila męczarni.

Chwila cierpliwości.

I udało się ponownie zasnąć.

Ostatecznie z łóżka podniosłem się dopiero około godziny 11.

Dzień szczególny

Dzisiaj jest 16 stycznia.

Data wyjątkowa.

Kończę 38 lat.

Powiem szczerze, że trochę trudno mi w to uwierzyć.

Jeszcze trudniej uwierzyć w to, że 21 z tych 38 lat przeżyłem ze stwardnieniem rozsianym.

To kawał czasu.

Mnóstwo doświadczeń.

Mnóstwo wzlotów.

Mnóstwo upadków.

Ale też mnóstwo lekcji, których pewnie nie dostałbym od życia w inny sposób.

Śniadanie po mojemu

Po dłuższym śnie dzień rozpocząłem tradycyjnie.

Kawa na odmulenie.

A później moje ulubione zblendowane warzywa.

Przyznam szczerze, że kiedyś nie przypuszczałem, że będę je jadł z taką przyjemnością.

Dzisiaj trudno mi wyobrazić sobie bez nich dzień.

Na obiad była zupa pomidorowa z ryżem.

A później pewnie znowu warzywa.

Czyli bez większych kulinarnych szaleństw.

Oliwia mnie zaskoczyła

Wczoraj podczas rehabilitacji Oliwia powiedziała coś, czego się nie spodziewałem.

Zapytała:

„Michał, schudłeś znowu?”

Przyznam, że trochę mnie tym zaskoczyła.

Zwłaszcza że ostatnie ważenie nie wskazywało na jakąś spektakularną zmianę.

Może ona widzi coś, czego ja jeszcze nie widzę.

A może moja waga postanowiła trochę pokłamać. 😀

Tak czy inaczej, było to miłe zaskoczenie.

Jak świętować urodziny?

Powiem Wam szczerze.

Nie mam pojęcia.

Może telewizja.

Może jakiś wyjazd.

Może odwiedzą mnie goście.

A może po prostu będzie spokojny dzień.

Czasami najprostsze rzeczy są najlepsze.

Zwłaszcza kiedy człowiek nauczył się doceniać zwykłe chwile.

Ćwiczyć czy odpoczywać?

Dzisiaj na pewno będę myślał o ćwiczeniach z piłką.

Wczoraj Oliwia pokazała mi kilka nowych rzeczy.

Powiedziała, że jeśli zapamiętam i dobrze wykonam choć trzy ćwiczenia, to będzie bardzo dobrze.

Z drugiej strony powiedziała też coś ważnego.

Organizm musi odpoczywać.

Regeneracja jest równie ważna jak sam trening.

A przy stwardnieniu rozsianym każdy trening kosztuje organizm znacznie więcej niż zdrową osobę.

Może więc dzisiaj będzie dzień odpoczynku.

A może lekkiego treningu.

Jeszcze zobaczę.

38 lat i wdzięczność

Kiedy patrzę na te 38 lat życia, widzę wiele trudnych momentów.

Ale widzę też coś jeszcze.

Widzę ludzi, którzy byli obok.

Widzę rehabilitację.

Widzę postępy.

Widzę nadzieję.

Widzę to, że mimo 21 lat ze stwardnieniem rozsianym nadal potrafię się cieszyć drobiazgami.

I chyba właśnie to jest dziś dla mnie najważniejsze.

Zakończenie

Nie wiem jeszcze, jak będzie wyglądał dalszy dzień.

Wiem jednak jedno.

38 lat to dobry moment, żeby podziękować za wszystko, co udało się przeżyć.

Nawet jeśli nie było łatwo.

A może właśnie dlatego.

Bo każdy kolejny rok jest małym zwycięstwem.

I za to jestem dziś wdzięczny.

Pytanie do Czytelnika

Jak Wy najchętniej spędzacie swoje urodziny? Wielkie świętowanie czy spokojny dzień w gronie najbliższych?





Jeżeli interesują Cię moje codzienne doświadczenia ze stwardnieniem rozsianym, zostań na blogu i zajrzyj do kolejnych wpisów.

Meta opis SEO

38 urodziny i 21 lat życia ze stwardnieniem rozsianym. Kilka refleksji, codzienność z SM i plany na wyjątkowy dzień.

Alternatywne tytuły

  1. 38 lat życia i 21 lat ze stwardnieniem rozsianym

  2. Urodziny z SM. Kilka moich refleksji

  3. Dziś kończę 38 lat. Co dało mi życie z chorobą?

  4. Kolejny rok za mną i nadal walczę

  5. Stwardnienie rozsiane nauczyło mnie doceniać zwykłe dni

Hashtagi

#SM #StwardnienieRozsiane #ŻycieZSM #Urodziny #Motywacja

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rehabilitacja przy SM. Dziś nogi dostały wycisk, ale pojawiła się też nadzieja

-
Obraz
 Data: 8 maja 2026 Rehabilitacja przy SM. Dziś nogi dostały wycisk, ale pojawiła się też nadzieja Podsumowanie Dzisiaj miała być spokojna rehabilitacja w łóżku. Skończyło się pionizacją, walką o utrzymanie miednicy i totalnym zmęczeniem mięśni. Przy stwardnieniu rozsianym takie dni potrafią wykończyć, ale jednocześnie pokazują, że organizm nadal potrafi walczyć o więcej siły. Miało być spokojnie, a wyszedł konkretny trening Witajcie ponownie. Dzisiaj miałem rehabilitację. Plan był trochę inny. Miało być bardziej na łóżku, spokojniej, rozciąganie i praca z mięśniami. Ale wyszło inaczej. Była pionizacja. I powiem wam szczerze — dostałem po tyłku. Przy życiu z SM człowiek czasami myśli, że jest gotowy na więcej. A potem organizm szybko przypomina, gdzie aktualnie stoi. Pionizacja przy SM to nie jest zwykłe stanie Kiedy stajesz na nogi przy stwardnieniu rozsianym, nie chodzi tylko o samo stanie. Trzeba utrzymać miednicę w pionie. Nie robić tylopochylenia. Pilnować środka ciężkości. A k...
Read more »

Stwardnienie rozsiane, którego podobno nie mam. 30 lat szukania odpowiedzi

-
Obraz
  6 maja 2026 Przez lata słyszałem jedno — stwardnienie rozsiane. Wszystkie obj Stwardnienie rozsiane, którego podobno nie mam. 30 lat szukania odpowiedzi Podsumowanie awy SM się zgadzały, ale gdzieś głęboko czułem, że w tej historii czegoś brakuje. Dzisiaj, po prawie 30 latach życia z objawami, zaczynam rozumieć swoje ciało trochę bardziej. I pierwszy raz od dawna czuję też coś, czego brakowało mi bardzo długo — siłę. Zarówno w głowie, jak i w mięśniach. Życie z SM zaczęło się dużo wcześniej, niż myślałem Czasem człowiek przez pół życia szuka odpowiedzi. I nawet nie wie, że początek całej historii wydarzył się wtedy, gdy był dzieckiem. Ja pamiętam tylko tyle, że kiedyś wypadłem z wózka kuzynce. Uderzyłem głową o ziemię. Później przez lata miałem ogromne problemy z krwotokami z nosa. Takimi nagłymi. Niespodziewanymi. Potrafiły pojawiać się bez ostrzeżenia. Dopiero niedawno udało mi się to uspokoić. Pomógł kolagen. Widocznie naczynia były bardzo słabe. I właśnie wtedy zacząłem jeszc...
Read more »

SM i ćwiczenia z gumami – pierwszy raz od dawna poczułem prawdziwy progres

-
Obraz
9 maja 2026 – sobota SM i ćwiczenia z gumami – pierwszy raz od dawna poczułem prawdziwy progres Podsumowanie Dzisiaj sam siebie zaskoczyłem. Jeszcze niedawno przy stwardnieniu rozsianym miałem problem z ćwiczeniami, a dziś zrobiłem 40 powtórzeń na stronę z gumami oporowymi. W tym wpisie opisuję, jak wygląda u mnie życie z SM, zmęczenie przy SM, walka o sprawniejsze nogi i dlaczego nawet małe postępy potrafią poprawić humor bardziej niż człowiek się spodziewa. Wstęp Nie będę ukrywał. Dzisiaj rano aż sam się zdziwiłem. Przy stwardnieniu rozsianym człowiek często ma taki etap, że przestaje wierzyć w progres. Robisz coś tydzień, miesiąc, czasem dłużej… i masz wrażenie, że ciało dalej stoi w miejscu. A dziś? Pierwszy raz od dawna poczułem, że coś naprawdę ruszyło. Ćwiczenia przy SM – od 30 do 40 powtórzeń Od jakiegoś czasu ćwiczę z gumami oporowymi. Jedne są lżejsze. Drugie cięższe. Czarna guma, srebrna guma — wiadomo, różne obciążenie. I dzisiaj przy tych ćwiczeniach sam zrobiłem wielkie o...
Read more »